บทที่ 52 แผนลับแผนลวง (02)

“ริสาฝากมา” สิ้นเสียงร่างสูงใหญ่ก็หายเข้าไปในห้องทำงาน ไม่หันมามองคนที่รอยยิ้มเหือดหายเมื่อได้ฟังคำที่หยาบกระด้างต่อหัวใจ เจ็บแปลบราวกับมีสายฟ้าฟาดลงมาอย่างรุนแรงจนหัวใจแทบไหม้ดำ           

           “อย่าโง่หน่อยเลยรัมภา คนอย่างเขาเหรอจะซื้อของมาฝากเธอ” สมเพชตนเองยิ่งนักที่หัวใจพองโต แล้วต้องเบ้ปา...